Twentyten – Achter de feiten aan hobbelend…

Wat er in de blogloze dagen gebeurd is? Oef, ik heb op de maandag in ieder geval de zevenklapper van Portugal tegen Noord-Korea gemist. Al schijnt dat wel weer een mooi voorbeeld van scorebordjournalistiek geweest te zijn; de walkover kreeg pas vorm in de tweede helft… nadat Noord-Korea mentaal geknakt was. Niets galleryplay of echte vedetten die de show stalen De 1-0 bij Chili – Zwitserland en de 2-0 bij Spanje – Honduras waren redelijk voorspelbaar. Hier zullen de komende jaren weinig highlights van vertoond worden…

Op de dinsdag was het allemaal wat aantrekkelijker omdat er EINDELIJK beslissingen vielen. Uruguay won enigszins verrassend van Mexico met 1-0 (doelpunt Suarez!) en de 2-1 winst van Zuid-Afrika schokte ook niet echt vanwege het kinderachtige gedoe in de wedstrijdvoorbereiding bij Les Bleus. Mexico en Uruguay dus door in Poule A. Lag wel redelijk in de lijn van mijn verwachtingen Leuk voor Suarez en Uruguay, de achtste finale tegen Zuid-Korea moet ook nog wel te doen zijn. Mexico gun ik ook nog wel een kwartfinale, maar van Argentinië zie ik ze niet winnen…

Nigeria – Zuid-Korea 2-2, Griekenland – Argentinië 0-2, niet teveel woorden aan vuil maken. Nigeria mist Jon Obi Mikel enorm, Zuid-Korea kan verschrikkelijk goed in de weg lopen, Griekenland moet verdorie wat aanvallender gaan denken en Argentinië laat zien zakelijk te kunnen winnen. Zuid-Korea en Argentinië door in Poule B. Niets onterechts aan, ook niets onverwachts. Argentinië gaat VER komen!

Woensdag bracht ons Slovenië – Engeland (0-1) en Verenigde Staten – Algerije (1-0). Er zat voornamelijk spanning op de wedstrijden, omdat Engeland nog wel eens een vervelende misstap had kunnen maken, maar zoals zovaak stonden de vedetten net op tijd op en schopten ze het met minimale krachtsinspanningen een ronde verder. Engeland en de Verenigde Staten gaan door in Poule C, zij het met wat moeite, maar verder wel volgens de wetten van de logica en de rechtvaardigheid.

Daarnaast was er Ghana – Duitsland (0-1) en Australië – Servië (2-1). Duitsland won weer eens op zijn Duits en Australië toonde aan dat de eerste wedstrijd een ongelukkige misstap was. Cultheld Марко Пантелић scoorde voor de Balkan-boys, maar het mocht niet baten… Uiteindelijk gaan Ghana en Duitsland door in Poule D. Van Duitsland geen verrassing, van Ghana zat ik er de afgelopen dagen redelijk naast. Leuk voor Ayew en de zijnen en eerlijksheidshalve hoeft het in de achtste finale tegen de VS niet meteen het eindstation te zijn voor de Afrikanen. Zou toch een kleine stunt zijn! (Sowieso is OF Amerika OF Ghana in de kwartfinale een verrassing!) Onze Oosterburen moeten het in de volgende rond opnemen tegen Engeland. Mooi affiche, maar of de wedstrijd zelf ook voor rillingen over de rug zal zorgen? Ik ben stiekem bang van niet. Het zou zo maar eens op penalty’s kunnen uitdraaien en tsja, Duitsland is daar de absolute koning in… Engeland heeft daarin een nog beroerderde reputatie dan Nederland… Place your bets dus

Vanmiddag was er Slowakije – Italië (3-2) en Paraguay – Nieuw-Zeeland (0-0). Chapeau voor het derde gelijkspel van Nieuw-Zeeland; echt in NIETS het kanonnenvoer dat ik vooraf gevreesd had De winst van Slowakije tegen Italië mag ook een kleine revelatie genoemd worden! Al concludeerde Gijpie terecht dat dit Italië in de verste verte niet lijkt op het Italië dat 4 jaar geleden het WK won. Zo bizar is de uitschakeling van Italië dus niet, maar dat dat inhoudt dat Slowakije door gaat naar de 1/8-finale? Oef, dat is wel tegen de voetbal-logica, hoor… Flink verkeerd gezien in de prono’s voor Poule F :-S

Op het avondmenu stond Denemarken – Japan (1-3) en Kameroen – Nederland (1-2). Japan verraste met een paar ijzersterke dode spelmomenten (En met Honda eigenlijk 1 van de weinige vedetten die zijn faam waarmaakt in de poulefase!) en Nederland won wederom zakelijk en met minimale krachtsinspanning. Japan gaat dus bizar door en Nederland kwalificeert gewoon zoals verwacht. Weliswaar met OERSAAI voetbal, maar als dit de wereldtitel oplevert… Japan – Paraguay is een verrassende kwartfinale die ik Paraguay zie winnen en Nederland – Slowakije zou zomaar eens een herhaling van Nederland – Rusland van 2 jaar geleden kunnen worden. Oppassen voor een uitglijertje dus…

“Johnny Stalker”

Twentyten – Day ten

Slowakije – Paraguay stond vandaag als eerste op het programma. Bij gebrek aan betere tijdsbesteding stond deze wedstrijd op de achtergrond aan, maar ik moet je eerlijk bekennen dat ik geen één keer echt opgekeken heb. Het kabbelde maar en het kabbelde maar…. Paraguay wist er uiteindelijk twee in te prikken en vedette Roque Santa Cruz liet weer eens zien al aardig over the hill te zijn. Al de zoveelste wedstrijd die we de dag erop alweer vergeten zijn… Paraguay zou wel eens de tegenstander van Oranje kunnen gaan worden in de volgende ronde, maar we moeten ons ook niet verbazen als ze groepswinnaar worden in deze knotsgekke poule!

Italië – Nieuw Zeeland zorgde daarna voor wat meer spektakel, al lag dat meer aan de Italiaanse onkunde en het Nieuw-Zeelandse doorzettingsvermogen dan aan echt aantrekkelijk verzorgd voetbal. De Kiwi’s scoorden uit een total fluke, waarna de Italianen al vrij snel orde op zaken brachten door een vakkundig versierde penalty. Daarna leek Italië naar een overwinning door te drukken, maar de Oceanische tegenstander bleek verrassend taai. Er volgden kansen over en weer, maar de 1-1 eindstand was een terechte weergave van het spelbeeld. Met pijn in het hart moet ik constateren dat er WEER geen echte opvallers waren, dit MOET echt beter in de volgende speelrondes!

Brazilië – Ivoorkust was in de eerste helft pittig, maar fair. Ook hier kansen over en weer en redelijk gelijk opgaand. De 1-0 van Luis Fabiano viel vrij verrassend, daarna gaven er weer een hoop mensen niet thuis… maar what’s new in de afgelopen dagen?!? Gelukkig werd het in de tweede helft beter! De 2-0 van Luis Fabiano was een echte beauty en ook de 3-0 van Elano mocht er best zijn. Er werd nog even gehoopt op een fase van JOGA BONITA, maar de Ivorianen lieten met spijkerhard spel zien daar niet van gediend te zijn. Elano werd daar zelfs slachtoffer van met naar alle waarschijnlijkheid een scheenbeenbreuk. Didier Drogba liet bij de 3-1 zien dat hij er niet voor Jan Lul in stond; zelfs op halve kracht is hij nog GOUD waard. En tegen het einde liet de Franse fluitist het helaas helemaal ontsporen: Iedereen stelde zich aan en de arme Kaká kreeg twee onterechte gele kaarten aangenaaid. Zonde na zoveel moois Pluspuntje voor Luis Fabiano, al trek ik zijn huilgezicht nog steeds niet goed…

Prono Poule F: Ik geef toe, met de kanonnenvoer-opmerking betreffende Nieuw-Zeeland zat ik er ietwat naast, maar ik zie verder geen verrassingen. Nog steeds Paraguay en Italië die door gaan.

“Johnny Stalker”

Als het mij al opvalt…

* Crosspasses vliegen bijna standaard de zijlijn over…
* Dieptepasses schieten keihard over de achterlijn…
* Lange uittrappen van keepers komen amper aan…
* Vrije trappen dalen nooit of krijgen wel een hele verkeerde curve mee…
* Er wordt VEEL gescoord van binnen de 6 meter, daarbuiten is het kansloos…
* Koppers scoren wel, maar met technisch beroerde kopballen…

Waarom zijn er dan toch ploegen die al deze spel-elementen keer op keer weer blijven gebruiken? Is het echt zo moeilijk om iets anders te verzinnen? Zijn het de spelers die de opdrachten van de trainer in de wind slaan? Ligt het aan de Jabulani? Aan de hoogte? Het vermoeiende seizoen?

DOE ER WAT AAN… MIJN WK-SPIRIT RAAKT BEHOORLIJK VERZIEKT ZO!

“Johnny Stalker”

Twentyten – Day seven, eight and nine

De ervaring leerde dat het totaal geen drama was om wat wedstrijden van de poulefase te missen (wegens oeverloze saaiheid), maar de afgelopen dagen is flink wat spektakel VOLLEDIG aan me voorbij gegaan… schijnt

De 4-1 bij Argentinië-Zuid-Korea was niet echt een verrassing, al gingen de mannen van Maradona wel heel erg makkelijk over het Koreaanse collectief heen. Maar als je tegen een topfavoriet speelt en al vrij snel achterkomt door een eigen doelpunt, dan kan ik me voorstellen dat de moed je in de schoenen zakt. Kwestie van je krachten sparen voor de volgende pot en maar hopen dat de uitslag niet al te erg in je nadeel uitvalt. Gonzalo Higuaín verdient natuurlijk een pluim vanwege zijn hattrick. Verder mag hij wel wat meer in het zonnetje gezet worden, aangezien je bij Argentijnse topspitsen vaak denkt aan Tévez, Agüero of Milito, maar qua effectiviteit is Higuaín ze misschien wel allemaal de baas. Argentinië maakt zijn reputatie als topfavoriet waar; zou mooi zijn als we ze in de halve finale tegenkomen!

Griekenland – Nigeria werd 2-1 en was DE wedstrijd van oud-Spartaan Sani Kaita. Zonder zijn rode kaart had Nigeria waarschijnlijk gewonnen, want Griekenland is echt één van de meest zouteloze teams ooit op een WK. Leuk voor hen dat ze eindelijk een wedstrijd gewonnen hebben op een Mundial, maar verder heeft deze wedstrijd geen historische waarde. Het zou echt schandalig zijn als Griekenland door deze ongein zelfs nog door de poule heen komt…

Frankrijk – Mexico was het definitieve demasqué voor de Franse broeders. De 0-2 was een volledig terechte uitslag: De Mexicanen wervelden en de Fransen toonden maar weer eens aan in een tussengeneratie te zitten. En dat dan ook nog eens onder een coach waar ze rond het vorige EK al niet mee verder wilden. Leuk voor cultheld Blanco dat hij een penalty mocht verzilveren. Verder kan Mexico wel eens verder komen dan verwacht, ik blijf erop hameren

Duitsland – Servië verraste met de uitslag van 0-1… en toch ook weer niet. Serviërs zijn stuntende sluipmoordenaars en zelfs een soort Angstgegners voor onze Oosterburen. Door de wedstrijd tegen Austalië verwachtten we een hoop van de Duitsers, maar eigenlijk hadden we dit aan kunnen zien komen. Al hielp de rode kaart van Klose de Balkan-boys natuurlijk ook wel in het zadel. Verder viel Žigić op door een bizarre handsbal in de 16; de tweede Servische handsbal op rij in de poulefase. Toeval? Of Oostblok-gokmaffia? De daarna toegekende penalty werd trouwens on-Duits slecht ingeschoten, dus het geluk was duidelijk aan de zijde van Servië. Typisch een geluksfactor-wedstrijd

De volgende wedstrijd was echt zo’n pot waar je vooraf 0 spektakel van zou verwachten, maar viel dat even vies tegen… Slovenië – VS was een doelpuntenfestijn: Het werd een spectaculaire 2-2! De Slovenen kwam bizar op voorsprong en het eindigde uiteindelijk gelijk door de winnaarsmentaliteit van de Amerikanen. Zo te horen zijn de Amerikanen zelfs in de slotminuten bestolen van een legale 2-3. Echt jammer dat ik deze gemist heb

Engeland – Algerije, 0-0. Moeten we eigenlijk niet teveel woorden aan vuil maken. Een laffe Italiaanse coach die Heskey laat modderen en verder zijn hele team uit balans laat spelen… Dat kan mijn moeder serieus beter Het zou jammer voor de wereld zijn, maar Engeland verdient het op deze manier echt niet om door te gaan. Zonde!

Nederland – Japan moest een goedmakertje worden voor het dramatische spel van maandag. Viel dat ff tegen met een magere 1-0… Al is dat -eerlijk is eerlijk- scorebordjournalistiek: De Japanners waren behoorlijk taai en stonden zeer goed gepositioneerd. Tel daarbij de meesterlijke conditie van de dravertjes op, het stroperige speelveld en Van der Vaart die simpelweg WEER weigerde om aan de linkerkant te blijven spelen… Op basis van kwaliteit en logica was de overwinning terecht, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de Japanners best een puntje verdiend hadden. Ook deze wedstrijd zijn we weer snel vergeten als we Wereldkampioen zijn geworden

Ghana – Australie was de tweede wedstrijd die door een scheidsrechter te zwaar beïnvloed werd. Australië speelde duidelijk om de 4-0 nederlaag tegen de Duitsers eens goed weg te spoelen, maar al snel viel de rode kaart voor Kewell, waardoor Australië geen vuist meer kon maken. Het was 1-1 bij het laatste fluitsignaal, maar ik zou graag meer zien van André Ayew, dus een overwinning voor Ghana was leuker geweest

Kameroen – Denemarken was eigenlijk de eerste wedstrijd op dit WK die echt open en aantrekkelijk was voor de neutrale toeschouwer. Het eindigde in 1-2, maar het had net zo goed 3-3 kunnen zijn… of 5-4. Cultheld Dennis Rommedahl was de terechte Man of the Match, al moet gezegd worden dat de linksback van Kameroen wel erg beroerd stond te dekken. (Alternatief daar had Atouba kunnen zijn… dat zegt ook genoeg natuurlijk!) Eyong Enoh werd helaas in de rust gewisseld wegens oogklachten.

Prono Poule B: Ik zie Argentinië nog steeds als eerste eindigen. Voor het toernooi dacht ik aan Griekenland met mazzel als tweede, na de eerste wedstrijden Zuid-Korea. Aangezien ik Griekenland niet zie winnen van Argentinië en Nigeria niet van Zuid-Korea. Zuid-Korea door als tweede dus!

Prono Poule A: Vooraf neigde ik wat meer naar kwalificatie van Uruguay en Mexico, maar met de factor geluk zag ik ook wel kansen voor Frankrijk en Zuid-Afrika. Na de eerste wedstrijden was ik er nog steeds niet uit. En om je de waarheid te zeggen: Ik ben er na de tweede wedstrijden nog steeds niet uit. Frankrijk verdient het niet vanwege het beroerde geheel, Zuid-Afrika heeft een hoge gunfactor, Mexico is het meest compleet en bij Uruguay is Forlán wel ERG goed. Een salonremise tussen Mexico en Uruguay zou mijn voorkeur hebben, maar Frankrijk zou nog wel eens net op doelsaldo door kunnen gaan. Ik hou mijn hart vast…

Prono Poule D: Duitsland was vooraf de absolute nummer 1, daarna een lichte voorkeur voor Servië, maar kon ook Australië zijn. Na de eerste wedstrijden viel Australië eigenlijk wel af in dat rijtje en kwam Ghana daar juist bij. En na de tweede ronde? Servië door en Duitsland op doelsaldo. Als favorietje André Ayew zijn best doet, dan wipt Ghana Duitsland uit het toernooi… maar dat zal wel niet

Prono Poule C: In den beginne zag ik grote kansen voor Engeland en de Verenigde Staten, na de eerste speelronde was dat niet anders. Na de tweede ronde eigenlijk ook niet. Wel echt de beroerdste poule van het WK!

Prono Poule E: Nederland en Denemarken, nooit wat aan veranderd. Doe ik na twee speelronden ook niet.

“Johnny Stalker”